W spokojną noc żaba Vicente siedziała na skale nad jeziorem i podziwiała księżyc w pełni, który jasno świecił na rozgwieżdżonym niebie. Zawsze marzył o tańcu w świetle księżyca, ale czuł się nieśmiały i niepewny siebie. Kiedy patrzył na odbicie księżyca w wodzie, wiał delikatny wietrzyk, niosąc ze sobą odwagę, której Vicente potrzebował. Jednym skokiem zaczął tańczyć, skakać i wirować radośnie, jakby księżyc był jego partnerem. Gwiazdy, świadkowie jego magicznej chwili, zdawały się świecić jeszcze jaśniej, celebrując wolność i radość żaby, która w nocnym świetle wreszcie odnalazła swój głos.
