W środku wiosny Klara postanowiła zbadać ukwiecone pole rozciągające się za jej wioską. Gdy niebo było czyste i błękitne, czuła się lekka jak piórko, a ptaki śpiewały wokół niej radosne melodie. Każdemu mojemu krokowi towarzyszył słodki zapach kolorowych kwiatów, które kwitły w każdym zakątku. Klara znalazła małe jeziorko, w którym odbijało się piękno nieba, i tam usiadła na brzegu, marząc o przygodach, jakie obiecała pora roku. Gdy świeciło słońce i delikatny wietrzyk muskał jej twarz, uświadomiła sobie, że wiosna to nie tylko pora roku, ale święto życia i odnowy.
