W pogodny poranek Jezus szedł przez zielone pole, na którym na wietrze tańczyły polne kwiaty. W oddali dostrzegł krzyż celtycki ozdobiony misternymi wzorami, które opowiadały historie o wierze i nadziei. Kiedy się zbliżył, poczuł spokój emanujący z tego świętego miejsca, jakby powitały go starożytne duchy celtyckie. Stał nieruchomo, rozkoszując się otaczającym go pięknem, zastanawiając się nad powiązaniami między różnymi kulturami oraz uniwersalnym przesłaniem miłości i współczucia. Z pogodnym uśmiechem Jezus wiedział, że niezależnie od różnic każdy szuka światła, które oświeca duszę.
