W spokojny, słoneczny dzień Jezus siedział pod cienistym drzewem i przeglądał strony starej Biblii. Miękkie światło przefiltrowane przez liście tworzy spokojną i przyjazną atmosferę. Kiedy czytał, w jego spojrzeniu odbijał się spokój i mądrość, jakby każde słowo było tchnieniem nadziei dla świata. Wokół niego przyroda tętniła życiem: śpiewały ptaki, kwitły kwiaty, a lekki wietrzyk pieścił jego twarz. Jezus, pochłonięty czytaniem, dzielił się naukami, które poruszały serca wszystkich, do których się zwracał, szerząc miłość i współczucie, gdziekolwiek się pojawił.
