Pewnej spokojnej nocy Hulk postanowił odłożyć na bok swoją brutalną siłę i wyruszyć w kosmos. Z prowizorycznym teleskopem siedział na wzgórzu pod niebem pełnym jasnych gwiazd i tańczących konstelacji. Patrząc na odległe galaktyki, Hulk zachwycał się pięknem wszechświata i zastanawiał się nad własną podróżą. Uświadomił sobie, że pomimo swojej siły istnieje coś jeszcze potężniejszego: ciekawość i zdolność marzeń. Z każdą nową gwiazdą, którą odkrywał, Hulk czuł, że jego serce napełnia się nadzieją i spokojem, z dala od walki i gniewu, jak łagodny olbrzym cieszący się ogromem kosmosu.
