W sercu zaczarowanego ogrodu na tle innych wyróżniał się bratek o imieniu Łucja. Dzięki żywym płatkom i niepowtarzalnym kształtom przyciągnęła uwagę każdego odwiedzającego. Pewnego dnia młody mężczyzna o imieniu Miguel spacerował po ogrodzie i był zafascynowany pięknem Łucji. Zaczął ją odwiedzać codziennie, opowiadając jej swoje sny i tajemnice. W miarę upływu czasu Lúcia zaczęła rozkwitać jeszcze bardziej, jakby jej kolory stawały się coraz intensywniejsze wraz z opowiadanymi przez nich historiami miłosnymi. W ten sposób wśród śmiechu i zwierzeń zrodziła się magiczna przyjaźń, która przemieniła ogród w miejsce czystej radości.
