Wysoko w prehistorycznych górach majestatyczny pterodaktyl przeleciał swobodnie po błękitnym niebie, a jego szerokie skrzydła z wdziękiem przecinały wiatr. Był królem powietrza, podziwiającym rozległą krainę poniżej, po której chodziły gigantyczne stworzenia, a gęste lasy rozciągały się jak okiem sięgnąć. Podczas szybowania zobaczył grupę dinozaurów zbierających się, aby napić się wody w krystalicznie czystym jeziorze, i postanowił do nich dołączyć, opadając w eleganckim locie. Po wylądowaniu przyjęto go z ciekawością i szacunkiem, gdyż wszyscy wiedzieli, że jako jeden z nielicznych potrafi dotknąć nieba i nieść wieści z odległych krain.
