Dawno, dawno temu, w Wigilię Wielkanocną, żył bardzo psotny królik o imieniu Pipo. Pipo uwielbiał skakać i bawić się wśród polnych kwiatów, rozrzucając wszędzie kolorowe jajka. Ubrany w imprezowy kapelusz i promienny uśmiech, podskakiwał radośnie, zostawiając ślad niebieskich, żółtych i czerwonych jajek. Dzieci ze wsi z niecierpliwością czekały na poranek wielkanocny, kiedy odnajdą ukryte jajka. „Zagrajmy i świętujmy!” zawołał Pipo, tańcząc w powietrzu, szczęśliwy, że może sprawić wszystkim radość i zabawę. W ten sposób Pipo stał się najbardziej ukochanym króliczkiem wielkanocnym w regionie, zawsze gotowym na nową przygodę.
