W małej wiosce żyła czaszka o imieniu Łucja, która wyróżniała się dużymi ustami i żywym uśmiechem. Łucja nie była zwyczajną czaszką; Uwielbiała szerzyć radość i kolor, gdziekolwiek się pojawiła. Każdego dnia wyruszała w poszukiwaniu nowych przygód, otoczona bazgrołami i zabawnymi wzorami, które jej towarzyszyły. Dzieci ze wsi ją kochały i ilekroć ją widziały, biegały, żeby się bawić i dobrze się bawić. Lúcia uczyła wszystkich, jak ważna jest przyjaźń i szczęście, sprawiając, że nawet najciemniejsze dni stają się jasne i pełne śmiechu.
