W sercu magicznego lasu spoczywała ozdobna czaszka, otoczona żywymi kwiatami i przeplatającymi się winoroślami. Każdy płatek zdawał się opowiadać starożytną historię, a zawiłe linie czaszki odzwierciedlały mądrość minionych czasów. Mieszkańcy lasu, małe zaczarowane istoty, czcili czaszkę jako symbol życia i śmierci, wierząc, że kryje w sobie tajemnice natury. W księżycową noc wokół czaszki zaczęły kwitnąć promieniście kolorowe kwiaty, ożywiając spektakl kolorów i zapachów, jakby sam las celebrował zjednoczenie życia i śmierci w wiecznym cyklu odnowy.
