W sercu zapomnianego miasta, ze ściany starego baru jazzowego wyjrzała stylowa czaszka, ozdobiona stylowym kapeluszem i okularami przeciwsłonecznymi. Nuty zdawały się tańczyć wokół niego, ale w powietrzu wisiało coś złowrogiego. Mówią, że czaszka była duszą słynnego muzyka, który w poszukiwaniu sławy zawarł mroczny pakt z siłami ciemności. Każdej nocy, gdy zaczynała grać muzyka, czaszka ożywała, przyciągając zagubione dusze, które dały się ponieść hipnotyzującej melodii. Ci, którzy odważyli się spojrzeć w jego zimne, puste oczy, nigdy więcej nie byli widziani, stając się częścią wiecznej symfonii czaszki i kapelusza.
