Pewnej spokojnej nocy kapibara o imieniu Capi zdecydowała, że nadszedł czas na eksplorację nieba. Na swój dziwny sposób oddaliła się od jeziora, przy którym się bawiła, i osiedliła się na niewielkim wzniesieniu. Gwiazdy świeciły jasno, a sierp księżyca oświetlał scenę delikatnym blaskiem. Capi był oczarowany widokiem konstelacji tańczących na niebie i wyobrażał sobie historie o każdym z nich. Kontemplując ogrom wszechświata, Capi marzył o byciu gwiazdą, swobodnie podróżującą w przestrzeni. Z sercem pełnym nadziei obiecała wracać każdej nocy, aby zatracić się w pięknie gwiazd.
