Jesienią uroczy aksolotl o imieniu Lúcio bawił się w stercie suchych liści pokrywających ziemię. Podskoczył i ukrył się wśród kolorowych liści, podczas gdy dynie wokół niego świeciły żywymi pomarańczowymi odcieniami. Lúcio uwielbiał tę porę roku, kiedy świeże powietrze pachniało słodko jabłkami i cynamonem. Z uśmiechem na twarzy bawił się w chowanego z małymi wiewiórkami, które również były zajęte zbieraniem orzechów. Zabawa i radość jesieni wypełniła serce aksolotla, gdy marzył o zawieraniu nowych przyjaźni i dzieleniu się magicznymi chwilami w tej czarującej porze roku.
