Na słonecznej pustyni ciekawski aksolotl o imieniu Axel postanowił zbadać teren poza swoim jeziorem. Ze swoimi krótkimi ramionami i zaraźliwym uśmiechem zapuszczał się wśród figlarnych kaktusów, które zdawały się tańczyć na wietrze. Każdy kaktus miał inny kształt, niektóre wysokie i chude, inne okrągłe i pulchne, wszystkie z kolorowymi kwiatami kontrastującymi z żółtawym piaskiem. Axel zaczarowany zastanawiał się, jak te rośliny przeżyją bez wody. Podczas eksploracji napotkał gadającego kaktusa, który opowiedział mu historie o pustyni i jej cudach. Razem śmiali się i dowiadywali, jak ważna jest przyjaźń i adaptacja, dzięki czemu pustynia stała się miejscem pełnym niespodzianek.
