W odległej krainie wyszedł siewca, aby siać swoje ziarno. Gdy szedł, niektóre nasiona upadły na drogę, inne na skalisty grunt, inne między ciernie, a jeszcze inne na żyzną glebę. Te, które upadły na drogę, zostały pożarte przez ptaki, te, które upadły na skalisty grunt, uschły z powodu braku korzeni, a te, które wpadły między ciernie, udusiły się. Ale te, które padły na dobrą glebę, wyrosły i wydały obfity plon. Ta przypowieść uczy nas, jak ważne jest rozwijanie otwartego serca, aby Boże przesłanie mogło rozkwitać w naszym życiu, przynosząc owoce miłości i życzliwości.
